Belofte

Een afsluitende zin en een gevoel van dankbaarheid voor wat ik wel heb, stroomt dagelijks door me heen voor ik mijn ogen sluit. Pure gelukzaligheid door me even te verbinden met alles en iedereen. Het heeft tot nu toe niet uitgemaakt hoe ziek ik was, dit korte moment maakte mijn dag altijd weer goed.
MEC-mini pioenroos

Hoe langer ik ziek ben, hoe meer ik besef hoe bijzonder mijn lichaam moet zijn. Er gaat zoveel mis, maar mijn lichaam, dat me al ooit een pracht van een kind schonk, vecht zich dagelijks te pletter voor me. Probeert wat het kan om me door de dag heen te loodsen.

Hoe vaak was ik in de beginjaren niet boos op mijn lichaam. Waarom kon het niet genezen? Waarom liet het me in de steek ondanks alle pogingen die ik deed om te genezen?

Alle conventionele wegen moet je verlaten om met ME ergens te komen. Om niet gillend gek te worden van de onnozelheid, medische verwaarlozing en emotionele terreur waarmee je te maken krijgt door artsen die niet weten wat ze met je aan moeten. Zeiden ze dat maar, dan kreeg je in ieder geval niet steeds het gevoel dat het aan jezelf zou liggen.

Het is niet mijn lichaam wat me in de steek laat. De medische wereld laat me in de steek.

Het is klimmen, klauteren, vallen en weer opstaan om te overleven. Om iets voor elkaar te krijgen. En dat met minime energie.

Lief lichaam, dankjewel dat jij er altijd voor me bent. Rechtsom of linksom, we komen er wel. Dat is mijn belofte aan jou.

Rosa
van: MEer van Rosa
zie ook de post op fb

MEC-mini pioenroos

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s