Zij verdienen een lintje!

We volgen Bente Kubin alis Magic Everyday af en toe bij ME Centraal door een blog van haar hand te plaatsen. Wie die gevolgd heeft, weet dat Bente en haar naasten via een crowdfunding binnen korte tijd geld hadden ingezameld voor een stamcelbehandeling tegen ‘haar’ ME/Lyme in Frankfurt.

Die is op zich goed verlopen maar de resultaten zijn pas op langere termijn bekend. Hieronder de eerste blog die Bente schreef nadat ze weer thuis was gekomen.

“Ik ben dus weer thuis, na twee immens zware weken. ‘Ik kan niet meer’ was een van de weinige zinnen waarbij het mij regelmatig lukte om die met pijn en moeite uit te spreken. Ik ben geen opgever, echt niet. Dat is het laatste wat ik ooit zal doen. Maar ik wás wel op.

Zó veel bewondering heb ik voor mijn lichaam dat het deze twee weken heeft volgehouden. Zó trots ben ik op mezelf dat ik mij elke ochtend bij elkaar heb geraapt om alle infusen, injecties, en de rest van wat er allemaal werd gedaan, te ondergaan.

MEC-afb voor tussen alineas-beertje

Maar ik ben niet alleen trots op mijzelf. Ik ben ook niet te beschrijven trots op mijn ouders. En dat mag ook wel eens vermeld worden. Ik heb het altijd al gezegd: misschien is deze hele situatie mentaal nog wel zwaarder voor hen dan voor mij. Ga er maar aan staan: Je kind elke dag doodziek moeten zien. Moeten zien hoe ze vecht voor haar leven. Zien hoe ze alles om haar heen langzaam kwijtraakt. Niet dat zij hierin echt een keuze hebben, maar dat maakt het niet minder pijnlijk..

Hun hele leven draait om mij. 24/7 moeten zij er zijn. Vol continu moeten zij alert zijn, moeten zij zorgen, moeten zij rekening houden met mij. Niet alleen ik ‘leef’ een geïsoleerd leven, ook hún wereldje is opeens begrensd door muren hoger dan de Eiffeltoren.

Deze twee weken hebben zij mij alles moeten zien ondergaan. Ik vóélde dat ik niet meer kon, maar zij zagen het. Ik vóélde de pijn, maar zij konden alleen maar machteloos toekijken. En terwijl zij er alles aan deden om het mij zo comfortabel mogelijk te maken, konden zij niets anders dan mij vanaf de zijlijn aanmoedigen, omdat ik het toch ècht allemaal zelf moest doen.

Mijn ouders zijn de besten en ik kan niet wachten tot ik genezen ben. Niet alleen omdat ík dan weer kan leven, maar zodat ook zij de frisse wind van het vrije leven eindelijk weer in kunnen ademen. It’s about time.

Bente Kubin
#MagicEveryday

Bron: https://bit.ly/2yIp2ei
zie ook het artikel op fb

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s