Van rouw naar dankbaarheid

Wat er voor mij veranderd is. weet ik niet goed maar al schrijvende kom ik daar vast achter.

Ineens heb ik levendige herinneringen aan mijn leven vóór ME. Met name wat betreft reizen. Ik kan niet veel lezen, maar blader graag door tijdschriften. In mijn favoriete bladen staat ook altijd wel iets over een reis en voor ik het weet reis ik mee.

Lijstjes voor mijn koffer maakte ik niet. Ik deed er zomaar wat in en vergat dan ook altijd wel iets. Maar we gingen op vakantie en alles is te koop. Behalve mijn bankpasje dat ik ooit eens vergat. Gelukkig reisde ik niet alleen.

De rit naar Schiphol, vaak midden in de nacht. De koffers inchecken, het door de douane gaan en het avontuur dat voor me lag.
Nog even een kopje koffie en wat shoppen en de reis kon echt beginnen.

Elk land heeft zijn eigen sfeer en geur. Zo zal ik de geur van India, het land waar ik me meteen thuis voelde, nooit vergeten. Maar ook Spanje of Frankrijk heeft zijn eigen sfeer. Herinneringen aan sinaasappel likeur en het verse stokbrood elke ochtend geven me direct een glimlach op mijn gezicht.

Elk land dat ik bezocht heeft zo zijn eigen verhaal in mijn hart geschreven en ze willen graag herbeleefd worden.
Ze lijken tot leven te komen. Het voelt alsof de wereld wil zeggen: wij zijn jou niet vergeten. En ik beleef opniew mijn ervaringen door de ogen en verhalen van een ander.

mec-afb voor tussen alineas-meeuw3

Het is niet mijn gewoonte om ergens om te vragen, maar toen mijn lief naar het buitenland ging, vroeg ik hem of hij iets voor mij mee wilde nemen. Een stukje buitenland speciaal voor mij.
Iemand die tijdens het verblijf in het buitenland aan mij wil denken, echt even bij mij stil staat, zodat ik er ook even ben. Niet omdat het zielig is dat ik niet mee kan, nee, om te voelen dat ik nog steeds deel uitmaak van de reis van het leven.

Hoe onbelangrijk het ook lijkt, het gaat echt om meer dan het meegebrachte. Het gaat dus om het leven weer te kunnen voelen. Een tastbare herinnering, al is het van een reis van een ander.

Te herbeleven hoe het was om aan te komen in je hotel, de avonturen overdag of juist genieten van het zonnetje. Om je later op de dag na het douchen in te smeren met after sun en je klaar te maken voor het uit eten gaan. De gezelligheid van mensen om me heen en het plannen van de dag van morgen. Een paar weken vrij van werk en alle beslommeringen. Genieten van het leven.

Ik blader verder in mijn tijdschrift. Montenegro. Ik ben er nog nooit geweest, maar het lijkt me prachtig.

Lief leven, dankjewel voor de herinneringen.

Dankbaarheid. Dat is er veranderd. Ik ging op dit gebied van rouw naar dankbaarheid.

Rosa
zie ook de post op fb
Omslagfoto: MEervanRosa
foto onder: Zuid-Spanje, ME Centraal

karen,almere, castello, malaga 2010-2012 673

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s