commentaren en voorstellen ME Centraal naar aanleiding van de chronische vermoeidheid van De Monitor

Zoals eerder aangekondigd hebben wij een vrij uitgebreide reactie naar de directie van NCRV-KRO gestuurd naar aanleiding van de artikelen en de uitzending over het onderwerp Chronische Vermoeidheid, dat  door de Monitor in één adem ME/CVS wordt genoemd. Het accent in ons weerwoord ligt daarbij juist volledig op de door De Monitor zelf in het leven geroepen verwarring, door stelselmatig chronische vermoeidheid en ME als dezelfde entiteiten te beschouwen en te behandelen.

Het in onze ogen op punten respectloos handelen van de aan dit onderwerp werkende journalisten Hetebrij en Van Loosdregt stippen wij aan, alsook de misleidende info en eenzijdige journalistiek, en we analyseren waardoor die zijn ontstaan.

We confronteren de directie met uitspraken uit de uitzending zelf en hoe deze uit hun verband zijn gehaald, waardoor de kijkers een volkomen fout beeld van ME wordt voorgespiegeld.

Tot slot scheiden we nogmaals ME duidelijk van chronische vermoeidheid, en doen de beide omroepen een aantal voorstellen om de aangerichte schade bij met name de ernstig zieke ME-patiënten een positieve wending te geven.

logo

aan de mediadirecteur van KRO-NCRV
persoonlijk

Namens ME Centraal willen wij graag uw aandacht vestigen op de voor een grote groep ernstig zieken nefaste uitzending van De Monitor en daaraan voorafgaande artikelen op de website van De Monitor. Het betreft de uitzending van dinsdag 4 september j.l. met als titel Chronisch Vermoeid en de daaraan voorafgaande nieuwsgaring door met name Bastiaan Hetebrij en Sietze van Loosdregt.

Directe aanleiding daarvoor was een op 19 maart j.l. door de Gezondheidsraad aan het parlement aangeboden adviesrapport over ME/CVS. Ondergetekende maakte deel uit van de speciale ME/CVS commissie die tot het rapport en de aanbevelingen erin gekomen was. Evenals de in de uitzending meermaals aan het woord komende prof. Knoop. Van Loosdregt stelt min of meer terecht: Het (adviesrapport ) werd door patiënten met open armen ontvangen: eindelijk werd de aandoening als ziekte erkend, ‘een ernstige multisysteemziekte’ zelfs. Wat dat ‘zelfs’ daar achteraan doet, begrijpen wij niet zo.

In het rapport staat centraal dat ME/CVS een ernstige chronische multisysteem ziekte is, die het functioneren en de kwaliteit van leven van mensen die eraan lijden substantieel beperkt. Patiënten met ME/CVS strijden al jaren voor erkenning en betere behandeling van hun aandoening.

ME werd in 1969 al door de Wereldgezondheidsorganisatie als biomedische, neurologische ziekte erkend (WHO ICD 10, G93.3). 

Die werd in 1969 al door de Wereldgezondheidsorganisatie als biomedische, neurologische ziekte erkend (WHO ICD 10, G93.3).

We nemen aan dat Hetebrij en Van Loosdregt hier kennis van hebben genomen, omdat het immers het uitgangspunt van hun onderwerp was. Niettemin benoemen zij ME als ‘Chronisch Vermoeid’, wat op zich al getuigt van een vertekening van de werkelijkheid van  ME.

Hetebrij en Van Loosdregt wijken  steeds verder af van het onderwerp ME/CVS

Die strijd om erkenning (die al langer dan 30 jaar voortduurt) zit hem juist in die term: vermoeidheid. Hij wordt goed beschreven in een blog van Heermeester. ME-patiënten zijn niet moe: een van de kenmerken van deze ernstige, chronische multisysteemziekte is dat hun symptomen verergeren bij al de minste fysieke, cognitieve en/of emotionele inspanning, een verschijnsel dat PEM (post exertional malaise) of beter PENE (post exertional neuro-immune exhaustion) heet. Dit is bij Hetebrij  en Van Loosdregt bekend, omdat het hun door vele patiënten en anderen, waaronder ondergetekende,  is uitgelegd. Maar zij neigen steeds meer aandacht te schenken aan cognitieve gedragstherapie en een psychische benadering van chronische vermoeidheid. En wijken daardoor derhalve steeds verder af van het onderwerp ME/CVS. Het resultaat laat zich in de uitzending zien: de expert daarin, prof. Knoop, is meermaals aan het woord en daarnaast zijn Britse evenknieën Michael Sharpe en Simon Wessely. Juist degenen die aanhoudend gezorgd hebben het stigma dat op ME/CVS patiënten rust in stand te houden. Geen enkele researcher naar de biomedische oorzaak van ME is door Hetebrij en v.Loosdregt gehoord.

We gaan er dus van uit dat Hetebrij en v.Loosdregt doelbewust gekozen hebben een programma voor te bereiden en uit te zenden over vermoeidheid, niet ME of ME/CVS. Toch plaatsen zij bij aanvang de volgende uitnodiging: Hoe om te gaan met aandoeningen als ME en CVS waarvoor (nog) geen oorzaak gevonden kan worden? En wat zijn de praktische gevolgen van het recente advies van de Gezondheidsraad voor de behandeling van ME en CVS? Heb jij hier ervaring mee? Als medicus, patiënt of anderszins? Laat het ons weten!

Er is van tevoren valse hoop gewekt bij de ME-patiënten

Het hoeft geen betoog dat daarmee (achteraf gezien dus valse) hoop gewekt wordt onder de ME- patiënten: in het verlengde van het voor hen gunstige adviesrapport van de Gezondheidsraad  gaat De Monitor een uitzending maken waarin hun ziekte bredere bekendheid gaat krijgen.

Maar gaandeweg neemt de keuze van insteek van Hetebrij en v.Loosdregt duidelijker vormen aan. Werkelijk ernstig zieke, bedlegerige patiënten wordt gevraagd of zij gefilmd/geïnterviewd willen worden, stellen zich daar op in en horen vervolgens niets meer. U kunt zich de zelfs fysieke terugslag voorstellen bij die patiënten, gezien het bovenvermelde beschreven kenmerkende symptoom PEM/PENE.

Om een lang verhaal kort te maken: beide journalisten hebben duidelijk gekozen voor een benadering die patiënten juist terugwerpt op de situatie zoals die tot op heden was en gehekeld wordt in het rapport van de Gezondheidsraad, in plaats van hun terechte hoop op een verbetering (immers gebaseerd op datzelfde rapport, dat weer stoelt op de wetenschappelijke ontwikkelingen wereldwijd) een steun in de rug te geven.

uit het ‘uithangbord’ van De Monitor: ‘Samen met jullie tips proberen we misstanden op te sporen en bij te dragen aan verandering’.

In flagrante tegenspraak tot uw uithangbord: Monitor is het onderzoeksjournalistieke platform van KRO-NCRV. Wij onderzoeken maatschappelijke kwesties met behulp van de kennis, ervaringen en input van het publiek. Een eigentijdse vorm van journalistiek: crowdsourcing. De Monitor snijdt maatschappelijke thema’s aan als zorg, werk, veiligheid, onderwijs, duurzaamheid en wonen. Samen met jullie tips proberen we misstanden op te sporen en bij te dragen aan verandering.

Ter staving van bovenstaande argumenten enkele concrete feiten:

 

Respectloos handelen

Van vier ernstig zieke patiënten is ons bekend dat hun gevraagd is om medewerking waarna ze niets meer hoorden. Een van hen verwoordt het treffend:“Hier hetzelfde. Belafspraak niet nagekomen. En dat terwijl ik die dag geen pijnmedicatie had genomen omdat ik helder wilde zijn voor het gesprek. De hele dag dus onnodig veel pijn gehad.” Dit naar aanleiding van een blog van de vader van een andere patiënte (Corsius) waarin hij het niet nakomen van beloftes van Van Loosdregt beschrijft.

Meerdere personen met kennis van zaken omtrent het onderscheid tussen ME en chronische moeheid sturen de verslaggevers uitvoerige en onderbouwde informatie. Geen van hen krijgt een reactie. Met het interview van Hetebrij met ondergetekende, op 11 juli in Den Haag afgenomen, waarin hij duidelijk het cruciale verschil uitlegt tussen vermoeidheid en ME, wordt niets gedaan. Op een verzoek om toezending daarvan daags na de uitzending kreeg hij nooit reactie, en evenmin op andere mails. Ik denk niet dat dat dhr. Knoop zou overkomen.

Hetebrij twittert tevreden voor het oog van iedereen: “weer een stukkie af”. Hoe zou dat op u overkomen als u tot de ernstig zieke doelgroep zou horen?

Vreemd is dat tussen de regels door in twijfel wordt getrokken of researchers die een nauwe band hebben met iemand met ME wel objectief zouden kunnen researchen. Als het goed is, kiest men sowieso de studierichting waar men affiniteit mee heeft, maar het percentage researchers in zulk een positie is niet hoger dan een soortgelijke betrokkenheid in andere beroepen. Het is in feite een bizarre en respectloze vraag.

 

Misleidende informatie en eenzijdige journalistiek

In de blogs in de aanloop naar de uitzending en tijdens de uitzending zelf worden de volgende onjuistheden door Hetebrij, v.Loosdregt en Van de Keuken gepresenteerd:

  • Door lobbyen van patiënten verwijderen de CDC cognitieve gedragstherapie en graded exercise therapie als aanbevolen interventies bij ME/CVS van de website.

Het is kinderlijk te geloven dat de CDC dat als enige graadmeter zou hanteren. Wat Unger de journalisten zegt, is misschien een factor die meegewogen heeft, maar de beslissing komt voort uit de herevaluatie van beide therapieën aan de hand van nieuwe inzichten in de aard van ME.

 

  • Cognitieve gedragstherapie zou niet schadelijk kunnen zijn bij ME/CVS

 U begrijpt uit de bovenvermelde beschrijving van het kenmerkende symptoom PEM/PENE dat het tegendeel waar is. Knoop beweert zelfs in de uitzending én in een voorbereidend artikel dat mensen door die interventies niet in een rolstoel belanden. We hebben meerdere getuigenissen dat dat wel het geval is geweest. De contradictie is wederom het gevolg van het niet differentiëren tussen ME/CVS en vermoeidheid. Er is wel degelijk statistisch bewijs dat CGT en/of GET bij ME schadelijk zijn, wat ook logisch is. Anderszins kunnen de interventies bij chronische moeheid wel degelijk nuttig zijn, zoals terecht in uw uitzending naar voren komt. Het gevaar schuilt er dan alleen in dat zich onder die chronisch vermoeiden ME-patiënten bevinden. Dat kunnen goed de uitvallers van Knoops interventies zijn, die hij overigens niet opvolgt.

Hetebrij noemt dat stelselmatig ‘polariseren’ door de patiënten en zaagt daarmee de poten onder de stoel weg van waar het in de kern om gaat. Hij vraagt zelfs op de social media een collega-journalist die dat ter sprake brengt of hij ook al aan het polariseren is.

In feite ontstaan alle problemen doordat hij en zijn collega zelf hebben gepolariseerd door de insteek chronische vermoeidheid en niet ME/CVS te kiezen, onder het mom het over beide te hebben.

 

Ik zal u de controverse rondom de PACE-trial besparen, op een enkel woord na. Los van dat de studie methodologisch gebrekkig wordt bevonden door een aantal van de opstellers van de brief van 73 ME-clinici en –researchers aan Bruno Bruins, is ook deze studie gebaseerd op een ziektedefinitie van chronische vermoeidheid (de zogeheten Oxford-criteria), niet op de pathofysiologie van ME zoals het meest nauwkeurig in de Internationale Consensuscriteria (2011) vervat.

Voor de aanvang van de artikelenreeks gaven beide genoemde journalisten bij De Monitor aan dat het niet mogelijk is alle toegezonden informatie tot zich te nemen. Dat is voor de objectiviteit van dit onderzoek funest gebleken. Alle ME-patiënten zijn daar de dupe van geworden. Het lijkt ons niet kunnen dat journalisten zich daar van tevoren met een dergelijk argument tegen indekken. Het is onverantwoord om dan aan zo’n onderwerp te beginnen, zeker als het een zo kwetsbare groep van de Nederlandse bevolking betreft. Met de ernst van de ziekte en de impact daarop door de artikelen en de uitzending is onvoldoende rekening gehouden.

 

Dan de uitzending zelf en de teneur ervan.

*Van de Keuken heeft het net als zijn collega’s over “twee tegengestelde kampen”. Het gaat om twee verschillende aandoeningen/ziekten. Dat is de enig terechte ‘polarisatie’.

*’Tipgever’ en hoofdpersoon Benjamin Jongenburger heeft pas sinds kort ME, zoekt daardoor nog naar manieren hoe er mee om te gaan en twijfelt daarom. Hij wordt opgevoerd als iemand met ernstige ME, het ene kamp zeg maar. Maar daar is hij niet representatief voor. Daarvoor hadden uw verslaggevers een op zijn minst huisgebonden maar beter nog aan bed gebonden, al jaren lang in het donker liggende patiënt(e) moeten kiezen. Dat had de ernst van ME recht gedaan. De hoofdpersoon woont ook nog in een rustige omgeving waardoor hij weinig overprikkeling te verduren krijgt: iets wat de symptomen bij uitstek verergert. Het beeld van de ernst van ME valt zo nogal mee, ook omdat Benjamin niet tijdens zijn slechtste periodes is gefilmd.

*’Er zijn uit tientallen jaren research geen bevindingen gekomen’, stelt de Monitor. Dat is juist het gevolg van de cultuur van ME als psychogene ziekte al die jaren. De overheidssubsidies díe verstrekt zijn, zijn volledig naar de effecten van psychogene interventies bij chronische  moeheid gegaan. Juist daarom constateert de Gezondheidsraad dat een inhaalslag gemaakt dient te worden, zodat er eindelijk replica- en vervolgstudies op biomedische basis kunnen worden opgestart. Naar ME/CVS.

*De Monitor polariseert juist zelf door te stellen dat patiënten(verenigingen) ME als puur fysiek zien en artsen juist kiezen voor de psychologische aanpak conform de huidige CVS-richtlijn (omdat er inderdaad (nog) geen ME-richtlijn is). Geen ME-patiënt zal beweren dat de ziekte geen impact heeft op zijn emoties of psyche. Die hebben bij ME alleen een biomedische en geen psychogene bron.

* De schijn wordt gewekt dat patiënten(verenigingen) CGT als therapie verwerpen. Dat krijg je als je polariseert, want dat klopt niet. CGT kan heel nuttig zijn bij ziektes waarbij PEM/PENE geen ingrijpend symptoom is, zoals bij ME.

*Van de Keuken zegt Knoop dat hij van mensen heeft gehoord dat ze bang geworden zijn voor CGT en GET: “we gingen erheen en we kwamen er uit in een rolstoel”. Knoop riposteert dat hij angst voor de therapie onterecht en jammer vindt. Liegen die mensen? Daar gaat Van de Keuken niet op door.

*Knoop: “Wij proberen met gedragsfactoren de lichamelijke klachten te beïnvloeden”. Prima bij chronische moeheid. Maar wat als die verergeren, zoals bij ME? Knoop beweert dat dat door fluctuaties in het ziektebeeld kan komen, niet door de therapie. Studies wijzen anders uit bij ME. Ik vroeg Knoop op de man af of hij grieppatiënten CGT en GET op zou leggen. Hij zou wachten tot de griep over was. Eerder in de uitzending schetst Benjamin ME terecht als een griep die niet over gaat.

*Tuller is niet een door de patiënten betaald activist: hij is wetenschappelijk journalist en heeft de PACE- (en aanverwante) studies op basis van hun methodiek en aannames als ontoereikend bevonden: wat een aantal (ook niet ME-) wetenschappers na bestudering ervan bevestigd heeft. Waaronder een van de twee door uw journalisten bevraagde Nederlandse wetenschappers.

* “en nu is het zelfs zover (!) gekomen dat Britse parlementariërs (met name Monaghan), aangemoedigd door patiëntenverenigingen, zich tegen de studie keren”. Van de Keuken meldt niet dat Monaghan wetenschapster is,  de studie onder de loep heeft genomen en tot dezelfde bevindingen is gekomen.

*Van de Keuken vraagt aan Sharpe wat de ‘negative approach of these people’ (Hallo! Het gaat om patiënten die al decennia verdrukt zijn en  vechten voor hun recht op erkenning van de aard van hun ziekte…) met hem doet. Sharpe’s conclusie is dat nieuwe researchers zich daardoor niet gauw aan dit veld zullen wagen, vanwege alle negativiteit. Daar wordt nogal een beeld geschetst van ‘de ME-patiënt’… Sharpe: ‘daardoor  profiteert “de gewone patiënt” niet van nieuw onderzoek op dit gebied’. Er is geen patiënt die niet alles aan zal grijpen om beter te worden.

*Van de Keuken: ‘Een korte rondgang rond Nederlandse onderzoekers leert dat zij wel uitkijken zich in dit wespennest te begeven’. Graag horen wij van hem hoe kort die rondgang was en welke onderzoekers hij bevraagd heeft. Onze ervaring is namelijk tegengesteld: er zijn wetenschappers die niet kunnen wachten op de financiële mogelijkheid in Nederland eindelijk biomedisch onderzoek naar ME te doen.

*Van de Keuken: ‘Wij spraken inmiddels met meerdere patiënten die door de therapie (CGT en GET) hersteld zijn’. Chonisch vermoeiden, want in Nederland wordt de diagnose ME aan de hand van de juiste criteria niet gesteld, omdat geen arts die kent: nagenoeg elke arts volgt de richtlijn voor chronische vermoeidheid. Is chronische moeheid een van de symptomen bij een ziekte waarbij die een systemische oorzaak heeft, dan ligt het voor de hand dat CGT en GET de symptomen verergert. Wat moet je bijvoorbeeld bij een ontsteking juist niet doen: de plek activeren of warmte toevoegen.

Laat duidelijk zijn: dit is geen verwijtmail, maar signalerend en constructief bedoeld. Mischien valt de negatieve impact die deze artikelen en uitzending hebben op de ernstig zieken om te buigen in een positieve.

ME (CVS) is iets totaal anders dan chronische vermoeidheid. Dat is heel de kern waar het om draait.

Hopelijk is uit bovenstaande duidelijk geworden dat:

1. ME (CVS) iets totaal anders is dan chronische vermoeidheid. Dat is heel de kern waar het om draait. Dat is niet onderkend door de journalisten, ondanks dat het hun meermaals aangereikt is. Dan is het hét recept voor verwarring.

2. ME-patiënten al decennia naast een ernstig invaliderende chronische ziekte, die op de dood kan uitlopen, ook nog het stigma van ongeloof te verduren hebben gekregen, naast een (mede daardoor) ernstig sociaal isolement. Het rapport van de Gezondheidsraad komt tot die conclusie.

3. Door de voorartikelen en het programma zelf dit stigma alleen maar versterkt is: immers, er wordt met een verwijtende ondertoon  gebracht dat ME-patiënten een zogenaamd niet schadelijke therapie niet aandurven, terwijl Knoop én uw reporters het over een heel andere groep hebben, namelijk chronisch vermoeiden..

De impact op de ME-patiëntengemeenschap is groot, ook in de vorm van een fysieke terugslag. Door de teleurstelling dat de ernst van hun ziekte wederom gebagatelliseerd is door de gekozen insteek, en vooral door de bevestiging (en daardoor uiteraard versterking) van het stigma waaronder zij nog steeds gebukt gaan.

4. Dat alleen bevindingen uit research naar de fysieke symptomen en oorzaken van ME oplossingen kunnen bieden: de Gezondheidsraad benadrukt ook dat Nederland daarin een inhaalslag te maken heeft. Ook de Gezondheidsraad neemt nadrukkelijk afstand van de waarde die aan CGT en GET wordt toegekend, waar juist in de artikelen en de uitzending volledig het accent op wordt gelegd.

MEC-afb voor tussen alineas - zonsondergang

Daarom stellen wij voor:

  1. Dat NCRV en/of KRO een thema-avond over ME organiseren waarin ook fondsen worden geworven voor biomedisch onderzoek naar symptomen, oorzaken en mogelijke behandelingen van ME. Ondergetekende is beschikbaar om dat samen met u verder uit te werken en daar over na te denken. Het is vijf over 12, gezien de decennia lange ontkenning van de ernst van ME en de volledige accentuering van pyschogene interventies.
  2. Dat NCRV en/of KRO óf de documentaire Voices from the Shadows uitzendt die de ernst van ME wél duidelijk in beeld brengt. Deze is Nederlands ondertiteld leverbaar maar dient wel kort ingeleid te worden. Ook daarvoor is ondergetekende beschikbaar. De trailer vindt u hier, om een indruk te krijgen: https://youtu.be/YkEvKaM-7Nc

óf de award-winnende documentaire Unrest, die op de shortlist van laatste 15 documentaires stond voor een Oscar 2018 (trailer https://youtu.be/JvK5s9BNLzA ) en winnaar van de Independent Lens Audience Award 2018.

3. Dat NCRV en/of KRO een live programma besteedt aan ME (let wel, dus niet aan chronische moeheid of vermoeidheid) en daarin ook meningen en inzichten van buitenlandse researchers op biomedisch vlak van ME laat horen. Ook daarvoor kunt u een beroep op ons doen: wij hebben met een groot aantal van hen persoonlijk kontakt.

4. Dat NCRV en/of KRO een soortgelijke uitzending produceert, maar ditmaal over ME en niet over chronische moeheid, waarbij de ernst van de ziekte duidelijk wordt voor de Nederlandse kijker. Dat hoeft niet eens kostbaar of arbeidsintensief te zijn: juist veel van het materiaal dat uit deze uitzending is weggelaten en de niet geëffectueerde interviews met zeer ernstig zieke ME-patiënten vormen daarvoor al een goede basis.

5. Dat Hetebrij en Van Loosdregt hun verontschuldiging en spijt betuigen de indruk gewekt te hebben dat het topic ook ernstig zieke ME-patiënten zou betreffen, getuige het feit dat ze ook die benaderd hebben voor hun medewerking. En dat zij zich eveneens verontschuldigen afspraken niet nagekomen te zijn met enkele ernstig zieke patiënten die juist daardoor een terugslag ondervonden.

waarom werd geen enkele researcher naar de biomedische oorzaken van ME bevraagd? 

waarbij ook de vragen gesteld mogen worden waarom zij geen enkele researcher naar ME op biomedisch gebied hebben bevraagd (zoals bijvoorbeeld de tijdens de hoorzitting van de ME/CVS-commissie van de Gezondheidsraad gehoorde prof. Marshall-Gradisnik en/of dr. Komaroff, maar er zijn vele anderen), en waarom zij geen enkel ander lid van de ME/CVS-commissie hebben opgenomen in de uitzending, alleen uitgerekend degene die uit onvrede uit de commissie is gestapt. Daarmee de kracht en mogelijke impact van het rapport ondermijnend.

én de belangen van de ME-patiënten schadend, wat ongetwijfeld nooit hun bedoeling zal zijn geweest, integendeel.

Wij horen het graag van u.

Met dank voor uw bereidheid dit te hebben willen lezen,

namens de moderators van ME Centraal
Rob Wijbenga

zie de korte inleiding op fb
foto: still uit de Zweedse korte documentaire The Invisible Ones 

Advertenties

3 gedachtes over “commentaren en voorstellen ME Centraal naar aanleiding van de chronische vermoeidheid van De Monitor

  1. De Monitor wordt slecht onderzoek en onvolledige uitspraken verweten, inclusief het bagatelliseren van de ziekte me/cvs. Schokkend dat jullie dit zelf net zo hard doen als het gaat om de analyse van mijn situatie als patiënt. Inhoudelijk klopt er weinig van nl. maar jullie vonden het blijkbaar niet nodig mij te raadplegen. Iets met balk en splinter…?!

    Mvg,

    B. Jongenburger

    Like

  2. We gaan af op wat De Monitor brengt aan beeldvorming, en stellen nadrukkelijk dat ze dat bij ME afzwakken omdat ze je niet filmden op je slechtste momenten. Daarin lijkt het ons geen afbreuk te doen aan de ernst van jouw ziekte en situatie. Maar we spreken namens mensen die dag en nacht in het donker liggen, jaar in, jaar uit, al jaren lang. Blootgesteld aan prikkels als licht en geluid, dag en nacht. En dreigen te sterven aan ME.

    Overigens niets dan lof hoe je je symptomen beschrijft. En hoe jullie samen de situatie beschrijven waar jullie je in bevinden. Sterkte daarmee om er een weg in te vinden.

    Het spijt ons dat je je tekort voelt gedaan door onze reactie, waarvoor excuses, en stellen voor eventueel contact via mail voort te zetten (MECentraal@gmail.com). Dan weten we in elk geval hoe we je kunnen bereiken.

    Sterkte met jullie situatie.

    moderators ME Centraal

    Like

  3. Heel goed, complimenten!

    En aan Benjamin: Na je beschuldiging (toch) zou ik hier ook graag lezen wàt er fout is aan het geschrevene over jou.(Voor de duidelijkheid, Ik ben niet van deze site!)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s