De gedwongen opname van Sophia Mirza-deel 2

Eerder beschreef Els de uitwerking op haar zelf van het horen van de geluidsopname die Sophia maakte tijdens haar onvrijwillige ‘meevoering’ uit haar ouderlijk huis in juli 2003.

In deze post publiceren we de vertaling van die bewuste geluidsopname zodat we als het ware bij Sophia’s smeekbede zijn om met rust gelaten te worden. Het geluidsfragment is uit de ME-documentaire Voices from the Shadows van Josh Biggs en Natalie Boulton, die via de ME/cvs Vereniging te bestellen is.

MEC-site, roos klein

SOPHIA’S SMEEKBEDE

Geluidsfragment uit Voices from the Shadows

Sophia’s moeder, Criona Wilson, schetst de situatie voorafgaand aan het geluidsfragment:

“Vrijdagmiddag laat hoorde ik gebonk op de deur. De politie, de psychiater en de maatschappelijk werker. Ze waren er met z’n allen. Sophia sliep in haar verduisterde kamer. Voor haar was het ‘nacht’.

Ze belden op, ze klopten op de deur, ze belden aan. Ik reageerde nergens op. Ze gingen daar een tijdje mee door. Toen braken ze de deur open. Ze kwamen allemaal binnen.”

“Realiseer je dat het vanwege Sophia’s ernstige ME helemaal donker moest zijn in haar kamer. Het kabaal dat ze maakten… Zonder toestemming te vragen, liepen ze haar kamer in. Het was voor haar midden in de nacht.

Ze deden het licht aan. Sophia had denk ik al twee jaar geen licht gezien. Ik wilde naar binnengaan maar ze hielden me tegen. Dus die drie waren bij Sophia die extreem ziek was. En Sophia was zo…. ze was er zo in elk opzicht goed bij, de hele tijd.Ze nam alles op wat er werd gezegd.

Weet dat ik niet wist wat ze daarbinnen met haar deden, ik had geen idee.”

MEC-site, roos klein

HET GELUIDSFRAGMENT:

De fragiele stem van Sophia: ‘U wilt me in een psychiatrisch ziekenhuis laten opnemen, dus dat wil zeggen dat u gelooft dat ik een gevaar ben voor mezelf of voor de maatschappij? Leg het me dan uit.’

Een hulpverlener: ‘U noemde twee categorieën. De andere categorie is een bedreiging voor jezelf of een gevaar voor…’

Sophia: ‘Ik wil alleen zeggen dat ik vooruitgang boek. Toen ze mij voor het eerst bezocht, kon ik niet eens praten. Hoort u hoeveel ik nu praat?Hoeveel energie ik heb?’

Een hulpverlener: ‘Dat gaat al een jaar veel beter. Maar ik ben teleurgesteld omdat toen ik hier in januari was het hier wel veel lichter was.’ (Verwijzend naar de donkere kamer waarin Sophia verblijft)

Sophia wanhopig: ‘Als ik teveel doe, teveel beweeg, teveel… Als ik teveel licht in m’n ogen krijg of wat dan ook, dan worden m’n ME-klachten erger. In uw rapport schreef u dat u dacht dat ik geestelijk in staat was om een beslissing te nemen.Kunt u a.u.b., is er geen manier om mij te monitoren in een ME-kliniek’.(In plaats van een psychiatrische opname…)

 Een hulpverlener: ‘Je hebt die kans toch gehad, is het niet. Je hebt twee kansen gehad en besloot er niet mee door te gaan.’ (Hiermee bedoelt de hulpverlener een opname in ME-kliniek, waar Sophia te ziek voor was)

Sophia: ‘Ja, maar als ik had geweten dat de enige andere optie een psychiatrisch ziekenhuis was…’

Een hulpverlener: ‘Dus je wist dat het eraan kwam.’

Sophia: ‘Nee dat wist ik niet. Als ik had geweten dat de enige andere optie verplichte opname in een psychiatrisch ziekenhuis was, dan was ik naar de ME-kliniek gegaan.’

 Sophia: ‘Toen ik met mijn advocaat  sprak, zei ik dat er plaats voor mij was in een ME-kliniek. Ik heb dat afgewezen. Ik heb aan u uitgelegd dokter- en dat heb ik op tape – dat dat was omdat ik Walter gevraagd heb naar de behandeling.Ik had niet het gevoel dat zij wat hadden te bieden wat mij echt konden helpen en het was te lang reizen.Ik vertelde haar dat ik niet naar de ME-kliniek wilde om die reden.’

Sopia vervolgt: ‘En zij, maar jee, als ze gingen zeggen dat ik geestesziek ben omdat ik niet naar een ME-kliniek wil, weet u, dan zal ik gaan. Door de omstandigheden in een psychiatrisch ziekenhuis zullen mijn ME-symptomen erger worden. Zo heel erg.’

Sophia:‘Ik vraag het nog een keer.

Ik heb ME

Ik ben niet geestesziek

Ik heb ME

Ik heb alle symptomen van ME

Mijn ME heeft niets te maken met de relatie met mijn mam.

Ik heb een hele goede relatie met mijn mam.’

MEC-site, roos klein

***Sophia’s moeder vertelt tussendoor: ‘Uiteindelijk deden ze de deur open, kwam het ambulancepersoneel.’***

Sophia: ‘Alstublieft dokter vertel mij wat u precies gaat doen om mij beter te maken. Kunt u dat doen dokter? Ik vind dat u mij op z’n minst verantwoording schuldig bent.’

De stem van een ambulancemedewerker antwoordt: ‘Ja ik denk dat ik…Sophia ik denk dat we je naar een andere omgeving gaan brengen. Om te zien of dat enig verschil maakt.’

Moeder:‘Als ze verslechtert wat dan?’

Ambulancemedewerker:‘Ik hoef niet…. ik denk niet….’

Moeder:‘U hoeft niet te antwoorden?’

Ambulancemedewerker: ‘Als ik niet reageer?’

Moeder:‘Waarom belt u niet eerst de ME-kliniek?’

Ambulancemedewerker: ‘Nee!’

Sophia wanhopig: ‘Dokter bent u daar? Vraag eens…’

Ambulancemedewerker: ‘Hij is weg.’

MEC-site, roos klein

Sophia wordt vervolgens meegenomen naar een psychiatrisch ziekenhuis en op een gesloten afdeling geplaatst….. Twee weken later wordt zij vrijgelaten maar er treed een dusdanige verslechtering op in haar gesteldheid dat zij ruim 2 jaar later op 25 november aan de gevolgen van ME komt te overlijden.

MEC-site, roos klein

Wie de audioversie van het geluidsfragment wil beluisteren, mailt dat verzoek naar ME Centraal:  MECentraal@gmail.com

zie ook  het artikel op fb

Bewerking en vertaling: ME Centraal

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s