Rozenblaadjes

De aanhoudende hitte is vreselijk. Niet alleen voor de natuur, de dieren maar ook voor ons.
Nog even en we smelten, zei ze melodramatisch.
Ik stel het altijd uit. Het bijeen zoeken van de papieren voor de belasting. Vraag altijd uitstel, omdat ik er gewoon een paar maanden zoet mee ben. Het lukt me niet zonder een aantal crashes om de boel te verzamelen en klaar te leggen.

Natuurlijk was ik ook dit jaar mijn Digi-D gebruikersnaam en wachtwoord kwijt. Het is gelukkig opnieuw aan te vragen. Direct schreef ik mijn gebruikersnaam en wachtwoord op zodat ik het niet zou vergeten.

Wonder boven wonder wist ik nog waar ik het papiertje gelaten had toen ik de ontvangen code wilde activeren. Ik was alleen vergeten wat nu mijn gebruikersnaam was en wat mijn wachtwoord was.

Na 2x de boodschap gekregen te hebben dat ik het 3x fout had gedaan gaf ik het op. Mijn hoofd leek het kookpunt bereikt te hebben en mijn lichaam volgde trouw.

Toch moest ik weer een nieuwe aanvraag doen omdat de datum van aangifte wel erg dichtbij aan het komen is. Ik vulde weer een nieuwe aanvraag in.

Een paar uur later.
“Goedemiddag, waarmee kan ik u van dienst zijn”, hoorde ik nadat ik voor de tweede keer belde omdat ik de eerste keer niet snapte hoe ik mijn burgerservicenummer in moest toetsen.
“Ik geef het op” zei ik. “Zelfs met mijn wachtwoord en gebruikersnaam op papier kon ik niet mijn Digi-D activeren en als ik daarna al kan inloggen, dan moet ik ook nog uitzoeken waar ik mijn jaaropgave kan vinden, want ik heb moeite om de informatie op beeldschermen te overzien.”

“Dus uw vraag is of ik de jaaropgave aan u kan toesturen?” zei de vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn.
Ik bedacht me ineens dat ik op adrenaline aan het ratelen was zonder tot de kern van mijn verhaal te komen. “Inderdaad” zei ik. “Binnen een paar dagen ligt hij in de bus mevrouw. Omdat u dus niet zo handig bent met computers zullen we dit jaarlijks toesturen.”
Niet handig met computers … Ik bedankte haar vriendelijk.

Dankbaar dat ik in de avond toch nog even buiten kan zitten, kijk ik om me heen. Gelukkig waait het wat. Er liggen wat rozenblaadjes vlak naast me op de grond. Ik zet mijn kopje thee weg en pak ze op.

De rozen in mijn tuin zijn wellicht uitgebloeid, maar de blaadjes in mijn hand zijn prachtig en de geur is nog steeds heerlijk. Volgende week probeer ik het gewoon opnieuw, denk ik dapper.

Nog even ruik ik aan de rozenblaadjes, waarna ik ze als een geschenk verpak.

Rosa

Foto: MEervanRosa

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s